Μα ήταν ψέματα

Χτες το βράδυ νόμιζα πως είχες γυρίσει
ύστερα από τόσο καιρό που ‘χες λείψει
ήτανε τα φώτα του σπιτιού αναμμένα
άνοιξα την πόρτα μα δεν είδα κανένα

Κι εγώ φωνάζω, φωνάζω τ όνομά σου
και βλέπω τη σκιά σου να χάνεται μακριά
κι εγώ φωνάζω απάντηση δε παίρνω
και το κεφάλι γέρνω στη τόση μου ερημιά

Μα ονειρεύτηκα ένα εφιάλτη ονειρεύτηκα
κι από το φόβο είπα κράτα με
κι όλο σου φώναζα αγάπα με
μα εσύ θεέ μου έφυγες, προτού να ‘ρθεις
σα κλέφτης έφυγες
κι όλες τις μέρες μου τις βράδιασες
και τη ζωή μου τη κομμάτιασες

Μα ήταν ψέματα
όλη η ζωή σου ήταν ψέματα
και μοναχός σου πάλι έμεινες
έπαιρνες πάντα και δεν έδινες
μα ήταν ψέματα
όλη η ζωή σου ήταν ψέματα
κι από το ψέμα σου κουράστηκα
αφού από σένανε γελάστηκα
όπως γελάστηκες κι εσύ κουτέ
γιατί το ξέρω δε μ' αγάπησες ποτέ, ποτέ